Tavla iki taraflı bir oyun tahtası oyunudur. Dar üçgenlere “noktalar” ve merkezdeki banda “bar” denir.

Satranç ve Dama gibi standart bir simetrik başlama noktası vardır.

Her oyuncu bir zar atarak başlar ve daha yüksek sayıyı atan ilk hareketi yapar. Her harekette bir oyuncunun izin verilen hareketleri iki zarın atılması ile belirlenir. İlk harekette kullanılan iki zar her iki oyuncunun attıklarıdır ama ondan sonra oyuncular kendi hareketleri için kendi zarlarını atarlar. İlk harekette eğer oyuncular aynı sayıyı atarlarsa sayılar değişik olana kadar her ikisi de tekrar atmaya devam eder.

Dikdörtgen oyun tahtasının “iç alanlar” ve “dış alanlar” denilen çeyrekleri vardır. A Oyuncusunun “alanları” masanın kendi tarafında olanlardır. Her oyuncu rakibin alanında iki taş(veya “adam”) ve kendi alanında beş taş ile oyuna başlar. Her oyuncu rakibinin iç alanından iki dış alandan geçerek kendi iç alanlarına doğru ters yönlerde hareket eder. Bir oyuncunun on beş taşının hepsi kendi iç alanına geldiğinde adamları tahtadan almaya başlayabilir, “toplama” denilen bir süreç. Kazanan kendi adamlarını ilk toplayandır.

Tavladaki bir hareket bir noktadan diğer bir noktaya taşı veya taşları kaydırmaktır. Eğer örneğin bir oyuncu bir zarda altı ve diğerinde üç atarsa oyuncu bir adamını altı puan ve sonra başka birini veya aynı adamı üç puan hareket ettirebilir veya sayıları bunun ters sırasında da kullanabilirsiniz. Eğer bir oyuncu aynı zarda aynı sayıları atarsa o zaman bunu dört kere dört tane adama kadar hareket ettirmek için kullanabilir.

Bir oyuncunun rakibinin birden fazla adamı olan bir noktaya bir adamını hareket ettirmesine izin verilmez. İkinci bir adamı bir noktanın üzerine yerleştirmeye “kırmak” denir. Bir noktadaki tek bir adama “açık” denir ve bir rakip o noktaya bir adam hareket ettirebilir. Rakip adamların aynı noktada olmasına izin verilmez. Oyuncu rakip bir açık tarafından önceden işgale edilen bir noktaya gelirse, o rakip açığı “bar”ın üzerine hareket ettirir (iç ve dış alanların merkezindeki şerit). Bunu yapmak açığı “kırmak”tır.

Barın üzerindeki bir adam bardan rakibin iç alanına girerek, rakip tarafından tutulmamış bir noktanın üzerine inebilir. Bu içeri oyun tahtası noktaları birden altıya kadar numaralandırılır, bir nokta oyunun başında iki adamın olduğu yerdir. Oyuncu zar tarafından belirlenen noktaya girebilir. Bu yüzden eğer barda bir adamı olan bir oyuncu bir dört ve iki atarsa, o zaman adamını eğer bu noktalardan hiçbiri rakip tarafından “kapatılmamışsa” “dört noktası”na veya “iki noktası”na hareket ettirebilir (rakibin iç oyun alanında). Bir adamı bardan bir açığın üzerine indirip onu kırmak mümkündür. Aynı zamanda, açığın bardan inmesini engelleyecek şekilde zarlara denk gelen sayıların (her ikisinin de) rakip tarafından tutulmuş olması da mümkündür. Barda bir adamı olan bir oyuncunun orada olmayan herhangi bir adamını hareket ettirmesine izin verilmez, bu yüzden bazen barda bir veya daha fazla adamı olan bir oyuncunun kurallara uygun bir hareketi olmayıp bir turu kaçırabilir.

Bir oyuncu tüm taşlarını kendi iç alanına getirdiğinde o oyuncu “toplamaya” başlayabilir. Bir oyuncu bir veya her iki zar sayısını oyun tahtasından bir adamı almak için kullanabilir. Bu aşamada bir oyuncu bir altıyı “altı noktası”ndan (oyunun başında beş adam olan yer) bir adam almak için kullanabilir veya altı noktasında hiç adam yoksa beş noktasından bir adam alabilir veya beş noktasında da adam yoksa dört noktasından alabilir ve bu böyle devam eder. Bu toplama aşamasında bir oyuncu hala kendi iç alanında normal olarak hareket edebilir ve bazen başka seçeneği yoktur.

Bir beş bir adamı beş noktasından toplamak veya bir adamı altı noktasından bir noktasına hareket ettirmek için kullanılabilir. Eğer altı veya beş noktasında hiç adam yoksa dört noktasından bir adam almak için kullanılabilir ve bu böyle devam eder. Eğer bir oyuncunun altı noktasında bir adamı ve beş noktasında bir adamı varsa o zaman bir beş ile oyuncu bir adamını altı noktasından bir noktasına hareket ettirmeye zorlanır.

Zar sayıları ilgili noktadan doğrudan adam toplamak için veya bunu yapmak için “yer” yoksa normal olarak hareket etmek, sonra üzerinde bir adam olan en yüksek sayılı noktadan bir adamı toplamak için kullanılabilir. “Çiftler” dört taneye kadar adam toplamak için kullanılabilir.

Bir oyuncunun toplamaya başladıktan sonra vurulması mümkündür. Bu durumda oyuncunun toplamasına ara verilir ve oyuncunun henüz toplanmamış tüm taşları yine oyuncunun iç alanına gelmeden devam edemez.

Oyuncular zarlarda gelen sayılardan kurallara uygun şekilde mümkün olduğu kadar fazlasını kullanmalıdırlar ama “tam olarak” değil. Örneğin, bir oyuncu bir adamını toplama safhasındaki bir adamını hareket ettirmek için ve diğer sayıyı o sayı daha küçükse toplamak için kullanabilir. Eğer bir oyuncu sadece bir veya diğer sayıyı oynayabiliyorsa (ama her ikisi değil) o zaman oyuncu daha büyük sayıyı kullanmalıdır.

Tavlada bir eşitlik mümkün değildir ama üç kazanma derecesi vardır. Eğer sonunda kaybeden en azından bir adamını toplamışsa o zaman oyun bir “tek oyun”dur. Eğer oyunun sonunda kaybeden hiç adam toplamamışsa ve barda veya rakibin iç alanında hiç adamı yoksa o zaman “mars” sayılır ve bir “çift oyun” olarak sayılır. Eğer oyunun sonunda kaybeden hiç adam toplamamış ve barda veya kazananın iç alanında bir adamı varsa o zaman bu bir “özel mars” olur ve “üç oyun” olarak sayılır.

Çiftleme Küpü

Para için veya bir turnuvada oynanan tavla genellikle oyunun başında oyun tahtasının yanında duran “çiftleme küpü”nü kullanır. Bir yüzünde “2” sayısı, diğerinde “4” sayısı, diğerlerinde 8,16,32 ve 64 sayıları bulunur. Başlangıçta genellikle “64” sayısı yukarıdadır, “1” sayısını temsil etmek üzere alınmıştır.

Diyelim ki bir turnuva maçı oynanıyor. Bu normal olarak bir tek sayıya, diyelim ki on bire kadardır. Bunun anlamı “on bir” puanı alan ilk oyuncunun maçı kazandığıdır. Burada tek bir normal tek bir puan, bir mars iki puan ve bir “özel mars” üç puan sayılır.

Oyunun başlanıcında küpün “ortada” olduğu ve oyunculardan herhangi biri tarafından kullanılabileceği söylenir. Orada dururken, sırası gelen oyuncu zarı atmadan önce “küpü çevirebilir” (“1”den “2”ye). Buna rakibi “çiftlemek” denir. Rakip sonra “çiftlemeyi kabul etmek” veya etmemeye karar vermelidir. Eğer çiftleme kabul edilirse, o zaman oyun iki puan için oynanır ve küpün “2’de olduğunu” söyleriz.

Çiftlenen oyuncu küpü “kendi tarafı”na alır ve şimdi ona ayrıcalıklı erişime sahiptir (“küpe sahip olduğu” söylenir). Daha sonraki bir noktada çiftlenen oyuncunun oyun sırası geldiğinde onun “tekrar çiftleme” seçeneği vardır (küpün “2”den “4”e çevrildiği anlamına gelir). O zaman tekrar çiftlenen oyuncu ya iki puanı bırakmayı (o oyunu bitirmeyi) ya da “küpü almayı” ve dört puan için oynamayı seçebilir ve böylece devam eder. “Tek oyunlar”, marslar ve özel marslar oyunun sonunda bir, iki ve üç kere o oyundaki “küpün sayısı” kadar (1,2,4,8 veya 16 vs.) olarak kaydedilir.

Turnuva tavla oyunlarında, oyunculardan biri ilk kere zaferden (hedef puan) bir puan uzaksa o zaman o tek oyunda çiftleme küpünün kullanılmasına izin verilmez. Buna “Crawford Laneti” denir ve atıf yaptığı tek oyuna sık sık “Crawford oyunu” denir. Oyuncuların puan başına x$ için oynamayı kabul ettikleri “para oyunu” seanslarında değişik bir özel kural normal olarak uygulanır. Buna “Jacoby Kuralı” denir ve marsların ve özel marsların çiftleme küpü kullanılmadıkça (“çevrilmedikçe”) tek oyun olarak sayılmalarıdır.

Eğer oyuncular önceden temel kurallarından biri olarak kabul ederlerse başka bir özel kural, “Kunduzlar serbest”, para oyunu seanslarında uygulanabilir. Normal olarak eğer bir oyuncu rakibinin çiftinden hoşlanmamışsa ve yeniden çiftlemek istiyorsa çiftlenen oyuncunun rakibi zarı atıp hareket edene kadar beklemelidir ve sonra küpün (“sahipliği”)ne tek erişimi olan kişi olmaktan feragat etmelidir. Ama eğer bu özel kural yürürlükte ise, çiftlenen oyuncunun çiftlemeyi kabul etme veya eşzamanlı olarak küpün “sahipliğini” vermeden ilave seçeneğine sahiptir.